Τότε τίθεται το ερώτημα: πού είναι το περιεχόμενο; Δεν υπάρχει ακόμα; Αυτό δεν είναι τόσο κακό, υπάρχει το εικονικό αντίγραφο για τη διάσωση. Αλλά το χειρότερο, τι γίνεται αν το ψάρι δεν χωράει στην κονσέρβα, το πόδι είναι πολύ μεγάλο για την μπότα; Ή πολύ μικρό; Πολύ μικρές προτάσεις, πολλές επικεφαλίδες, εικόνες πολύ μεγάλες για τον προτεινόμενο σχεδιασμό ή πολύ μικρές, ή ταιριάζουν αλλά φαίνεται αμφίβολο για λόγους.

Ένας πελάτης που είναι δυσαρεστημένος για κάποιο λόγο είναι πρόβλημα, ένας πελάτης που είναι δυσαρεστημένος, αν και δεν μπορεί να βάλει το δάχτυλό του σε αυτό, είναι χειρότερο. Οι πιθανότητες είναι ότι δεν υπήρξε συνεργασία, επικοινωνία και σημεία ελέγχου, δεν συμφωνήθηκε ή δεν καθορίστηκε μια διαδικασία με την απαιτούμενη λεπτομέρεια. Πρόκειται για στρατηγική περιεχομένου που πήγε στραβά από την αρχή. Αν αυτό πιστεύετε, τι θα λέγατε για το αντίθετο; Πώς μπορείτε να αξιολογήσετε το περιεχόμενο χωρίς σχεδιασμό; Χωρίς τυπογραφία, χωρίς χρώματα, χωρίς διάταξη, χωρίς στυλ, χωρίς όλα αυτά τα πράγματα που μεταφέρουν τα σημαντικά σήματα που υπερβαίνουν το απλό κείμενο, τις ιεραρχίες πληροφοριών, το βάρος, την έμφαση, τις πλάγιες τονίσεις, τις προτεραιότητες, όλες αυτές τις λεπτές ενδείξεις που έχουν επίσης οπτική και συναισθηματική απήχηση στον αναγνώστη.